|
Do Blog de Cibrán Santamarina
Leo no xornal “El País”, que continúa a ser a miña referencia na prensa “spanish”, que están preparando a versión en cinema da obra principal do movemento “beat”, o “On the Road” de Kerouac, e a verdade é que me erguín esta maña “troublé” por ata que punto o mundo da traducción pode cometer o delito de estragar o traballo dun autor. E dígoo porque mentras o título “On the Road” é perfecto para a obra, polo que evoca de dureza, de asfalto, de ruptura social, da liberdade dos US despois da guerra, da estrada cómo símbolo, por todo, joder, por todo, “En el Camino” que é o que algún desafortunado tivo a ben a escoller para o título en español evócame a calquera cousa menos ao que Kerouac escribiu: desde o libro de cabeceira da militancia do Opus Dei, á poesía de Machado, pasando por Delibes ou as caralladas almibaradas do burrito Platero e os seus rizos. Como moito imaxínome a Labordeta coa súa mochila, ou a famosa “piedra”. En fin, que xa postos, calquera elección tería sido mellor, desde “En ruta” que cheira a guía de viaxes, a discoteca compostelana ou a Harley Davison, á miña favorita “En la carretera” que polo menos evoca a aquelo de “soy un macarra, soy un hortera y voy a toda hostia por la carretera” que de xeito un pouco casposo conecta algo co espíritu do libro.
|
